O telefonie

Dla kogo jesteśmy

TELEFON ZAUFANIA MŁODYCH jest odpowiedzią na rosnące zapotrzebowanie na wsparcie psychologiczne osób młodych.

Nasza linia zapewnia wsparcie zdrowia psychicznego. 

Jeśli jesteś dzieckiem, nastolatkiem lub młodym dorosłym (do 25 r. ż.) możesz zadzwonić do nas i uzyskać wsparcie psychologa, seksuologa, prawnika lub terapeuty zaburzeń odżywiania. 

Dzieci – z jakimi problemami się mierzą?

Okres dzieciństwa niesie ze sobą różne wyzwania rozwojowe. Trudnością bywa uzyskanie pomocy w sytuacji zaniedbania lub wtedy gdy rodzic czy opiekun nie dostrzega problemów emocjonalnych dziecka. Osoba dorosła jest w stanie sama znaleźć odpowiednią pomoc. Dzieci często są mniej sprawcze i mają zdecydowanie mniej możliwości (organizacyjnych, prawnych, finansowych). Dziecko nie jest w stanie umówić się samodzielnie do specjalisty, opłacić wizyty, dojechać w odpowiednie miejsce. Trudność może sprawiać też sprzeciw rodzica, aby dziecko udało się po pomoc do psychiatry, psychologa lub terapeuty. Rodzice czy opiekunowie czasami obawiają się stygmatyzacji dziecka, diagnozy, którą może postawić specjalista, tego, że dziecko będzie traktowane gorzej przez rówieśników, czy nauczycieli, jeśli dowiedzą się, że dziecko korzysta ze wsparcia specjalistów zdrowia psychicznego. Czasami obawiają się oni, że dziecko opowie specjalistom o trudnej sytuacji domowej i konsekwencji takiego stanu rzeczy. Motywacje są różne. Odpowiedzią na te trudności jest edukacja dorosłych (rodziców i opiekunów).

W zależności od wieku dziecko może mierzyć się z różnymi trudnościami:

• trudna sytuacja domowa (m.in. przemoc, zaniedbanie),
• rozstanie lub konflikt rodziców,
• poczucie niezrozumienia przez dorosłych,
• nękanie lub przemoc wśród rówieśników,
• zaburzenia ogólnorozwojowe,
• trudności w nauce,
• trudność w nawiązywaniu przyjaźni,
• presja wysokich wyników (w sporcie, nauce),
• stres szkolny,
• poczucie samotności.

Dzieci jeszcze uczą się świata, rówieśników i samych siebie. Mogą zadawać sobie pytania takie jak: 

• Czy rodzice mnie kochają, gdy się na mnie złoszczą?
• Czy jestem coś warta/warty jeśli dostaję gorsze oceny?
• Koledzy mnie nie lubią, co jest ze mną nie tak?

Ważne jest, aby dzieci mające problemy potrafiły skorzystać z dostępnego wsparcia. 

Nastolatki – z jakimi problemami się mierzą?

Okres nastoletni to rozwojowo bardzo wymagający czas. W tym okresie rozwojowym należy podjąć decyzję co do nauki po szkole podstawowej, poszukiwanie własnej tożsamości, kształtowanie się własnych poglądów i przekonań (często różnych od poglądów rodziców). Zmienia się też ich pozycja w rodzinach – z podporządkowanych dzieci do nastolatków, które mają swoje zdanie, ale i więcej zadań w obowiązkach domowych. Jest to bardzo wymagający czas pomiędzy okresem dzieciństwa a okresem dorosłości. 

Częste problemy nastolatków to:

• pierwsze miłości i pierwsze rozstania,
• trudności w szkole,
• odrzucenie przez grupę rówieśniczą,
• poszukiwanie własnej tożsamości,
• wahania między zależnością a niezależnością,
• drażliwość,
• presja grupy rówieśniczej,
• przemoc i nękanie w internecie,
• spory z rodzicami/opiekunami o granice i kontrolę,
• kompleksy dotyczące wyglądu,
• presja atrakcyjności,
• zawstydzenie zmianami w wyglądzie fizycznym,
• rosnące oczekiwania i odpowiedzialność,
• lęk o przyszłość.

W idealnym świecie nastolatek ma w pewnym stopniu oddzielić się od rodziców, zbudować swoją tożsamość i znaleźć własne miejsce w grupie i w świecie. Jest to jednak bardzo trudne zadanie wymagające wsparcia mądrych towarzyszy. 

Młodzi dorośli – kim są i z jakimi problemami się mierzą?

Młodzi dorośli również mają wiele życiowych wyzwań. Mają przejść z okresu nastoletniego w dorosłość, wybrać ścieżkę zawodową i zakończyć ostatni etap edukacji, znaleźć pracę, samodzielnie się utrzymywać, założyć rodzinę – zacząć całkowicie niezależne życie. Czas ten niesie ze sobą wiele dylematów i momentów, które mogą wywoływać stres, lęk, niepewność. 

Problemy, z którymi borykają się młodzi dorośli, to m.in.

• wybór ścieżki zawodowej,
• samodzielne utrzymanie,
• wyprowadzka od rodziców,
• obawa przed porażką,
• tworzenie stabilnego związku,
• rozstania,
• założenie rodziny,
• oddzielenie swoich celów od oczekiwań rodziny,
• porównywanie się,
• mogą pojawiać się takie odczucia jak: lęk, przeciążenie, samotność, przewlekły stres, potrzeba perfekcjonizmu.

Dodatkowe trudności generuje otaczająca nas rzeczywistość, czyli wysokie ceny mieszkań, niestabilny rynek pracy, niepewność ekonomiczna. Te czynniki mogą dodatkowo obciążać młodych dorosłych podczas procesu usamodzielniania.